Portret
Al weken zijn we in de kunstacademie bezig met studiofotografie en ik begin het stilaan plezant te vinden. Ik weet dat het gewaagd is om een -ongetwijfeld schrikwekkende- foto van mezelf op mijn eigen blog te posten, maar ik doe het toch maar. Ik wou een droevige pose aannemen, maar slaagde er niet in om te wenen voor de camera. Waarschijnlijk omdat Micha de hele tijd kerstliedjes zat te zingen :-).Fotograaf van dienst was deze keer de pajottenland-expert Luc Bohez, waarvoor dank!
Reacties
Enkel spijtig van het triestig model ;-)
Een kleine terechtwijzing:
Een zelfportret is een portret van jezelf dat je ook zelf maakt. In elk ander geval is het een "gewoon" portret.
Getekend,
Iemand die het kan weten ;-)
"Een zelfportret is een portret dat een kunstenaar (vooral kunstschilders en gespecialiseerde portretschilders) van zichzelf maakt.
Om dit te bereiken wordt traditioneel voor een spiegel geposeerd, maar tegenwoordig, met het vervagen van de grenzen tussen de kunstdisciplines, kan dat bijvoorbeeld ook een filmcamera zijn.
Zelfportretten kunnen drie doelen hebben. Ten eerste het slechts afbeelden van de kunstenaar, bijvoorbeeld als statussymbool voor een mecenas, ten tweede het afbeelden van de kunstenaar in een groter tafereel, figurerend als commentaar of grap, ten derde het psychologisch benaderen van de eigen persoon. Deze drie mogelijkheden komen naar gelang de tijd en smaak in andere verhoudingen voor."
Volgens mij gaat het om een van de twee volgende mogelijkheden:
"als statussymbool voor een mecenas"
of
"het psychologisch benaderen van de eigen persoon"
Getekend,
iemand die het even heeft opgezocht.
Ik vind de foto wel geslaagd, misschien ook omdat het in zwart-wit is, dat geeft zoiezo al een droeviger effect :)