Ik brandweer van verlangen.

Deze keer geen kunstige foto's, maar 'Het Leven Zoals Het Is: Broekborre'. Afgelopen nacht werden de bewoners van het hele appartementencomplex tussen Broekborre en Nijverheidsstraat gewekt door het brandalarm. Een schel gepiep weerklonk tot in onze slaapkamer. Ik checkte meteen of er ergens brand was, stelde Lobke gerust, en trok dan m'n kleren aan om buiten een kijkje te gaan nemen. Door het alarmsysteem stond ook de brandweer van Halle binnen de 5 minuten met een blus- èn een ladderwagen voor de deur. Bleek dat het alarm afgelopen weekend ook al eens was afgegaan op de vroege avond (wij waren toen gelukkig niet thuis). Waarschijnlijk een fout in het systeem of een te gevoelige rookdetector. Of misschien wel een actie van bouwfirma Ibens, de gemeenschappelijke vijand van de bewoners van alle 150 appartementen hier in de streek? Soit, alle bewoners stonden binnen enkele minuten in hun pyama, badjas, of met een extra dikke trui op de stoep of balkon, want het brandalarm stond gelukkig zo luid dat je onmogelijk binnen kon blijven...


En jawel, na een uur gepiep en na de goedkeuring van de brandweer, lukte het de bewoners van Eiland 47 om de geheime combinatie in het brandalarm in te geven waardoor het lawaai eindelijk stopte. De code was 35243145252, hoe kon ik die ook vergeten? Of was het nu toch 32332152452? Feit is dat de knopjes van de 2 en de 3 altijd blijven steken, waardoor je de code minstens 10x moet proberen eer het lukt :-).


Eens terug in bed hoorde ik naast het innerlijk gesuis nog een lange tijd de andere brandalarmen klinken. Door de adrenaline konden we de slaap maar moeilijk vatten, en ik realiseerde me, dat als ik Lobke op spectaculaire wijze had willen redden door te ontsnappen met m'n klimtouw, dat dat veilig in de kelder lag.