Moordwapens

Morgen is het zover. Ik doe mee aan de eerste veldloop van m'n leven: de GP Gaston Reiff in Braine L'Alleud. Niet voor een top 50 plaats, maar gewoon om wat wedstrijdritme op te doen tegen mijn geplande 10km Gaston Roelandts op 23/12. En natuurlijk voor het enorme Flandrien-gehalte dat zo'n cross uitstraalt. Modder tot boven de enkels. Een helling. Een gevaarlijke afdaling. Een glad brugje. Wenende kinderen. Bloedende mannenbenen. Afgerukte ledematen overal. (woeps ik laat me even gaan).

Ik moet -tot overmaat van ramp- ook nog starten in de senior-categorie. Dat betekent: de langste en zwaarste afstand: 8km zwoegen, ploeteren en kruipen. Zwemmen desnoods. Door de wateroverlast van vannacht belooft het een spektakel van jewelste te worden, want ook voor morgen staat storm voorspeld. Ik hoop dat ik overeind blijf want specifiek gepiekt heb ik alvast niet: geen ervaring in de modder, te weinig getraind, te weinig op de voeding gelet, te weinig geslapen en vanavond nog een feestje. Mijn schuld. Geen gezaag. Geen excuses. Maar om erger te voorkomen heb ik op aanraden van David de scherpste en langste spikes op m'n schoenen gevezen: mijn moordwapens voor morgenmiddag.

Ik zal ervan genieten, dat is wel een feit. De eerste keer is altijd speciaal.