2e Erwin Duoloop

Afgelopen zondag, amper geslapen, dacht ik: "Tijd om nog eens naar een looptraining te gaan in het Hallerbos". Het was nu 8 weken geleden dat ik nog gelopen had wegens rugpijn. De kiné had me onlangs de zegen gegeven dat ik zachtjes terug mocht herbeginnen.

Helaas had ik er niet op gerekend dat het zondag geen training was, maar de tweede editie van de Erwin-Duoloop ter ere van wijlen Erwin Desaedeleer. De duoloop is een soort ploegentijdrit voor lopers: om de 30 seconden vertrekt er één duo. De winnaar ken je dus pas als alle duo's binnen zijn. Je moet ook samenblijven want de tijd van de tweede finisher per duo telt.

Ik dacht me daar snel uit de voeten te maken en rustig ergens een halfuurtje los te lopen, tot een van OEH's toppers Kenny Deneyer komt aanstormen. "Herre, da's lang geleden! Komaan, doe mee, ik heb nog geen partner!". Na enige onderhandelingen kan ik weer geen "nee" zeggen en schrijven we ons als allerlaatste ploeg in. We besluiten kalmaan te lopen in jog-tempo (mijn jog-tempo, niet dan van Kenny).

Toch een beetje te snel gestart, want na enkele kilometers hebben we al een vijftal duo's ingehaald die voor ons zijn gestart. Het parcours is zeer knap en loopt voor een groot stuk in Wallonië, met hier en daar een stevige kuitenbijter. Na 5km krijg ik steken in m'n maag en doen we het kalmer aan. Kenny heeft zelfs tijd om onderweg een plasje te maken, zo traag ga ik :-).
Gelukkig zijn er onderweg 2 drankposten om even op mijn effen te komen.

De laatste 2km geven we nog even door, maar een toptijd zat er eigenlijk van na km 1 al niet meer in. Na 10,120km komen we aan, als 16e op 48 ploegen in 51'54". Zelfs geen 12km/u gemiddeld. Maar kom. Ik heb er achteraf wel genot van: mijn dijspieren staan op springen en mijn rechterknie kon ik twee dagen niet plooien :-). Nu kalmaan opbouwen naar een goede eindejaarsvorm is de boodschap. Ik zou graag nog eens meedoen aan de keiharde 5 of 10km Gaston Roelandts, begin december.

Foto boven: (c) OEH, Willy Wouters.